Önce iletişim sorununu tanımla
Aynı postta ürün, indirim, adres ve marka hikayesi anlatıldığında gözün ilk durağı belirsizleşir. Bu nedenle çalışmaya süsleme seçerek değil, paylaşımın kullanıcıya hangi bilgiyi vermesi gerektiğini yazarak başla. İçeriği görecek kişinin konuya ne kadar aşina olduğunu ve görselin hangi ortamda açılacağını düşün.
Önce tek cümlelik vaadi kur; ürün fotoğrafı bu cümlenin kanıtı, küçük açıklama ise koşulları olsun. Bu yaklaşım, tasarımı yalnızca estetik bir yüzey olmaktan çıkarıp anlaşılır bir iletişim aracına dönüştürür. Marka dili korunurken içeriğin kendi görevi de görünür kalır.
Uygulama planını gerçek içerikle kur
Başlık için iki satır, ürün için bir ana alan, eylem çağrısı için tek bir satır ayır; ikincil bilgiyi açıklamaya taşı. İlk yerleşimde gerçek başlık, gerçek ürün bilgisi ve onaylanmış görseller kullan. Yer tutucu metinler uzunluk ve vurgu sorunlarını gizleyebilir; nihai içerik geldiğinde bütün kompozisyonu yeniden kurman gerekebilir.
Bir ayakkabı duyurusu üzerinde çalıştığını düşün. Birinci taslak yalnızca yeni hafif tabanı anlatsın; indirim ve mağaza adresi açıklamada kalsın. İkinci taslakta bütün bilgileri görsele ekle. İkisini aynı boyutta gösterip hangi modelin ve hangi özelliğin hatırlandığını sor. Daha az öğe kullanan sürüm ürün faydasını daha açık taşıyorsa, çıkarılan ayrıntıları sonraki içeriklere paylaştır.
Sık rastlanan hatayı önle
Her ayrıntıyı büyütmek ve bütün boşlukları doldurmak mesajlar arasında yarış yaratır. İyi görünen bir unsur mesajı geciktiriyorsa yerini, boyutunu veya görünürlüğünü yeniden düşün. Ürün doğruluğu, tarih, fiyat ve zorunlu açıklamalar estetik tercihlerden önce kontrol edilmelidir.
Yayın öncesi son kontrol
Bir kişiye tasarımı üç saniye göster; ürünle birlikte hatırladığı tek vaadi sor. Bu denemeyi yalnızca tasarımı hazırlayan kişinin yapması yeterli değildir; içeriği ilk kez gören birinin yorumunu da al. Yanlış anlaşılan noktayı açıklayarak savunmak yerine tasarım üzerinde düzelt.
