Önce iletişim sorununu tanımla
Her içeriği aynı yapmak sıkıcı, her içeriği ayrı bir dilde hazırlamak ise tanınmayı zorlaştırır. Bu nedenle çalışmaya süsleme seçerek değil, paylaşımın kullanıcıya hangi bilgiyi vermesi gerektiğini yazarak başla. İçeriği görecek kişinin konuya ne kadar aşina olduğunu ve görselin hangi ortamda açılacağını düşün.
Sabit marka öğeleri ile değişebilir içerik alanlarını baştan ayır. Bu yaklaşım, tasarımı yalnızca estetik bir yüzey olmaktan çıkarıp anlaşılır bir iletişim aracına dönüştürür. Marka dili korunurken içeriğin kendi görevi de görünür kalır.
Uygulama planını gerçek içerikle kur
Logo konumu, ana font ve temel renkleri sabit tut; fotoğraf, ikincil renk ve başlık düzeni için sınırlı varyasyonlar hazırla. İlk yerleşimde gerçek başlık, gerçek ürün bilgisi ve onaylanmış görseller kullan. Yer tutucu metinler uzunluk ve vurgu sorunlarını gizleyebilir; nihai içerik geldiğinde bütün kompozisyonu yeniden kurman gerekebilir.
Bir şablonu indirim postu, uzun ürün adı ve fotoğrafsız duyuru ile ayrı ayrı dene. Üçünde de aynı logo köşesi ve başlık ailesi korunabilir; fakat fiyat rozeti her taslakta açılmak zorunda değildir. Bileşenlerin ne zaman kullanılacağını kısa kurallarla yaz. Tasarımcı şablonu bozmamak için önemli bilgiyi küçültüyorsa kural fazla katıdır; bileşen sınırını gerçek içerik çeşitliliğine göre genişlet.
Sık rastlanan hatayı önle
Şablonu katı bir afiş kalıbına dönüştürmek farklı ürün ve mesajların aynı alana zorlanmasına yol açar. İyi görünen bir unsur mesajı geciktiriyorsa yerini, boyutunu veya görünürlüğünü yeniden düşün. Ürün doğruluğu, tarih, fiyat ve zorunlu açıklamalar estetik tercihlerden önce kontrol edilmelidir.
Yayın öncesi son kontrol
Seriyi bir bütün olarak incele; içerikler aynı markaya ait görünürken her biri kendi görevini yapabilmeli. Bu denemeyi yalnızca tasarımı hazırlayan kişinin yapması yeterli değildir; içeriği ilk kez gören birinin yorumunu da al. Yanlış anlaşılan noktayı açıklayarak savunmak yerine tasarım üzerinde düzelt.
