Önce iletişim sorununu tanımla
Her paylaşımı sıfırdan kurmak üretimi yavaşlatırken bütün paylaşımları aynı kalıba koymak da içeriği tekdüzeleştirir. Bu nedenle çalışmaya süsleme seçerek değil, paylaşımın kullanıcıya hangi bilgiyi vermesi gerektiğini yazarak başla. İçeriği görecek kişinin konuya ne kadar aşina olduğunu ve görselin hangi ortamda açılacağını düşün.
Başlık, ürün görseli, alıntı ve açıklama gibi parçaları değişebilir modüller olarak planla. Bu yaklaşım, tasarımı yalnızca estetik bir yüzey olmaktan çıkarıp anlaşılır bir iletişim aracına dönüştürür. Marka dili korunurken içeriğin kendi görevi de görünür kalır.
Uygulama planını gerçek içerikle kur
Üç ana şablon ve iki alternatif kırpma oluştur; modüllerin hizasını aynı ızgaraya bağla. İlk yerleşimde gerçek başlık, gerçek ürün bilgisi ve onaylanmış görseller kullan. Yer tutucu metinler uzunluk ve vurgu sorunlarını gizleyebilir; nihai içerik geldiğinde bütün kompozisyonu yeniden kurman gerekebilir.
Bir ürün serisi için başlık modülü iki satıra kadar uzayabilsin, fiyat modülü ise yalnızca gerektiğinde açılsın. Ürün fotoğrafı olmayan bir bilgilendirme içeriğinde aynı alanı kısa listeyle kullanmayı dene. Şablonun her yerini serbest bırakmak yerine bu üç durumu örnek dosyalarla tanımla. Sonradan gelen uzun ürün adı nedeniyle fontu aşırı küçültmek zorunda kalıyorsan modül sınırını yeniden düşün.
Sık rastlanan hatayı önle
Uzun başlıklar için hiç alan bırakmamak ya da bütün modülleri değiştirilebilir yapmak sistemin bütünlüğünü bozar. İyi görünen bir unsur mesajı geciktiriyorsa yerini, boyutunu veya görünürlüğünü yeniden düşün. Ürün doğruluğu, tarih, fiyat ve zorunlu açıklamalar estetik tercihlerden önce kontrol edilmelidir.
Yayın öncesi son kontrol
Kısa ve uzun üç gerçek içerikle şablonu dene; hiçbirinde yazıyı okunmaz hale getirmeden yerleşim korunabilmeli. Bu denemeyi yalnızca tasarımı hazırlayan kişinin yapması yeterli değildir; içeriği ilk kez gören birinin yorumunu da al. Yanlış anlaşılan noktayı açıklayarak savunmak yerine tasarım üzerinde düzelt.
