Önce iletişim sorununu tanımla
Başlık, ürün, logo ve fiyat farklı hizalara oturduğunda afiş gereksiz biçimde dağınık hissedilir. Bu nedenle çalışmaya süsleme seçerek değil, paylaşımın kullanıcıya hangi bilgiyi vermesi gerektiğini yazarak başla. İçeriği görecek kişinin konuya ne kadar aşina olduğunu ve görselin hangi ortamda açılacağını düşün.
Önce sütun, dış boşluk ve temel aralık birimini belirle; sonra öğeleri bu kurala yerleştir. Bu yaklaşım, tasarımı yalnızca estetik bir yüzey olmaktan çıkarıp anlaşılır bir iletişim aracına dönüştürür. Marka dili korunurken içeriğin kendi görevi de görünür kalır.
Uygulama planını gerçek içerikle kur
İki veya dört sütunlu basit bir ızgarayla başla; yakın ilişkili bilgileri aynı eksene bağla. İlk yerleşimde gerçek başlık, gerçek ürün bilgisi ve onaylanmış görseller kullan. Yer tutucu metinler uzunluk ve vurgu sorunlarını gizleyebilir; nihai içerik geldiğinde bütün kompozisyonu yeniden kurman gerekebilir.
Bir ürün afişi için dört sütunlu düzen kurup ürünü üç sütuna, kısa özellikleri bir sütuna yerleştir. Başlık iki sütun genişliğini aşabiliyorsa satır kırılımını ürünün üst sınırıyla ilişkilendir. Sonra bütün içeriği ortaya hizalayan ikinci bir taslakla karşılaştır. Hangi sürümde fiyat ve ürün bilgisi daha kolay eşleşiyorsa o düzeni seç; ızgaranın görünür bir desen olmasına gerek yoktur.
Sık rastlanan hatayı önle
Her öğeyi ayrı ayrı ortalamak ya da kuralsız küçük kaydırmalar yapmak düzenli görünümü bozabilir. İyi görünen bir unsur mesajı geciktiriyorsa yerini, boyutunu veya görünürlüğünü yeniden düşün. Ürün doğruluğu, tarih, fiyat ve zorunlu açıklamalar estetik tercihlerden önce kontrol edilmelidir.
Yayın öncesi son kontrol
Görünmez kılavuzları aç; bilinçli vurgu dışındaki bütün başlangıç ve bitişlerin bir sisteme oturduğunu kontrol et. Bu denemeyi yalnızca tasarımı hazırlayan kişinin yapması yeterli değildir; içeriği ilk kez gören birinin yorumunu da al. Yanlış anlaşılan noktayı açıklayarak savunmak yerine tasarım üzerinde düzelt.
